KDT, czyli Klasyczny Dowcip Teatralny

Praca na bramce Teatru Narodowego może nie należy do najciekawszych na świecie, ale czasem staje się źródłem inspiracji. Szczególną grupę widzów stanowią podstarzali, łysiejący panowie z wąsem, którzy lubią umilić nam - bileterom - czas wyszukanym żartem, takim jak np. stare, dobre Wchodzę Bez Biletu czy, klasyczny jak rzut tortem w twarz, numer zobrazowany powyżej.
BAZINGA!

Jam jest 444.

Zgodnie z obietnicą wrzucam spóźniony obrazek celebrujący czterysta-czterdziesto-cztero-krotne odwiedziny bloga. W założeniu jest on autoironiczną parafrazą grafiki wykonanej dla Przemka Pawełka przez Daniela Chmielewskiego. Niepokojące jest to, że (po żartach z okładki From Hell i dwóch pęńtowych trybiutach) odniesienia do twórczości Daniela już po raz, nomen omen, czwarty pojawiają się na Blender Fingerze. Mam nadzieję, że nie czyni to jeszcze ze mnie tak zwanego psycho-fana.

Na deser piosenka okolicznościowa.

Świszczący dźwięk martwych linii.

I love deadlines. I like the whooshing sound they make as they fly by.

Douglas Adams

Kuba Oleksak mnie nienawidzi. A przynajmniej powinien. Nadal nie narysowałem dla niego Batmana, mimo że jak napisałem w mailu z dziesiątego września (!): "Powinienem najpóźniej w przyszłym tygodniu podesłać". Jak cholera w przyszłym tygodniu.

Dzisiaj kolejny deadline, który sam sobie wyznaczyłem, przeleciał mi ze świstem koło głowy. Miałem tu wrzucić bazgroł z okazji konkretnej liczby odwiedzin bloga, ale z braku skanera i w obliczu sylwestrowo pozamykanych punktów xero, zmuszony jestem przesunąć termin na jutro.
Najpóźniej na sobotę. Obiecuję.

A ponieważ Nowy Rok ma mi przynieść mnóstwo nowych deadline'ów (od zwrotu książek do biblioteki, przez przystąpienie do funduszu emerytalnego, po napisanie wreszcie licencjatu), życzę sobie jak najczęściej dotrzymywać czekających mnie w dwa tysiące dziesiątym terminów.
I Wam również.

Smacznego karpia.

Bez zbędnego gadania, dlaczego nie aktualizowałem bloga od pięciu tygodni, wrzucam wreszcie mój pierwszy komiks. Czy raczej komiksik. Będzie go można wkrótce zobaczyć na ulotkach rozdawanych w ramach akcji na rzecz bezkrwawych świąt. Propozycję popełnienia tej sympatycznej chałturki dostałem od Marty Paciorkowskiej z fundacji Viva! , która zresztą jest autorką scenariusza. Marta, nie fundacja.

Nad tekstem jeszcze pracuję, więc będziecie musieli zadowolić się wersją niemą. Bardzo w temacie ryb.


Przyznam, że gdy przekonałem się ile jest roboty z rysowaniem głupiego 0śmiokadrowca, z przerażeniem spojrzałem na swoje plany zrealizowania kilku scenariuszy, które mi się nagromadziły w czaszce. No, ale najpierw muszę wreszcie spłodzić pewnego superbohatera grającego na pewnym instrumencie, dla pewnego portalu komiksowego. I obiecany Ystadowi kadr z eMeFKi.


Edit:

Dostałem od Marty plik gotowych, karpiowych ulotek, rozdawanych podczas zorganizowanego przez nią dzisiejszego happeningu. Mają one formę kartki świątecznej - po stronie wierzchniej widnieje wesoło machający ogonem, nieświadomy czekającego go losu, karp, który swoje akwarelowe kolory zawdzięcza pędzlowi Olgi Wróbel. A raczej zawdzięczałby, gdyby Viva! nie doszła do wniosku, że karp jest jak na karpia zbyt zielony i nie przemalowała go na brązowo (przez co wygląda na dobrze wysmażonego). Niespecjalnie jestem z tej ilustracji zadowolony, więc jej tu nie wrzucam.
W środku kartko-ulotki znajduje się komiksik, który po paru poprawkach wygląda tak:

Smacznego.

Bostońskie małżeństwa prosto z piekła.

Ostatnio sporo kontrowersji wzbudziła okładka nadchodzącej wielkimi krokami komiksowej antologii lesbijskiej 'Bostońskie małżeństwa'. Bynajmniej nie ze względu na wyjątkowo śmiało przedstawione sceny homoerotyczne z użyciem knebli i doczepianych żelowych nasadek fallicznych.
Nie, po prostu była paskudna.
Sylwia Kaźmierczak, pomysłodawczyni antologii, początkowo wykazała się wyjątkową odpornością na krytykę, ale na szczęście okładka uległa w końcu zmianie i jej obecna (i prawdopodobnie ostateczna) wersja wygląda tak:



A tak wyglądała jej niesławna poprzedniczka:



Ale to nie wszystko. Dzięki komputerowej symulacji pokażę Wam jak mogłaby wyglądać poprzednia wersja okładki, gdyby opracowaniem graficznym zajął się Daniel Chmielewski:



PS. Jeśli dla kogoś ten komiksowy żart jest zbyt hermetyczny, to po porównaniu zbrukanej przez Daniela okładki do 'From Hell' z oryginałem, wszystko powinno się wyjaśnić.
PPS. Dziękuję dwóm Łukaszom za KaeReLową czcionkę, Krzyśkowi za lekcje photoshopa i Sethowi McFarlane'owi za inspirację w postaci Family Guy'a.

Relacja, której nie było.

W myśl stwierdzenia, że relacji z MFK nigdy za mało, postanowiłem dorzucić własną, w postaci komiksu pełnego zabawnych, festiwalowych scenek. Miał być Bartek Sztybor czytający 'Twilight' i wyskakujący zza niego Polch z okrzykiem "Dostałem mejla z Ameryki!". Miał być Jacek 'Ystad' Jastrzębski z urwanym od symulatora łódki wiosłem. I Daniel Chmielewski mruczący znad antologii konkursowej "Wysrałbym taki scenariusz w trzy minuty.." (oryginalny cytat). I Gonzo miał być. I inni.

A potem zobaczyłem komiksowe relacje w wykonaniu Tomka 'Spellcastera' Grządzieli i Konrada 'Koko' Okońskiego, zrobiło mi się głupio i skończyłem na jednym kadrze. Wielkie dzięki.


To smutne, ale tak mniej więcej wyglądał początek mojej rozmowy z Ramonem Perezem w czasie sobotniej imprezy w Wytwórni. Po części sam jest sobie winien, skoro nazwał swój webcomic 'Butternutsquash', co w pewnym momencie wieczoru okazało się słowem kompletnie niewymawialnym. W każdym razie, Ramon to cholernie miły gość, który z uśmiechem odpowiedział na każde moje bełkotliwie zadane pytanie. Mam nadzieję, że niedługo znowu zagości w Polsce (żebym mógł porozmawiać z nim na trzeźwo) a biorąc pod uwagę jak ciepło wspomina ostatnią wizytę na swoim blogu , jest to całkiem możliwe.
Z innej beczki. Gdyby to kogokolwiek interesowało - powyższy rysunek jest moim pierwszym stworzonym w technice szkic ołówkiem + tusz. I w dodatku z wykorzystaniem zarysu wstępu do podstaw photoshopa. I całkiem mi się to podoba, więc pewnie zrobię więcej.

PS. Nie jedzcie w Siouxie. Gdybym miał napisać recenzję tego miejsca, pewnie nazwałbym ją "Martwy Indianin i trzy cetnary gnoju".

Trzecia Fala - Resurrection.

Trzecia Fala, czyli autorska audycja muzyczna, którą prowadziłem w internetowym radiu Politechniki Warszawskiej - Radiu Aktywnym w każdą niedzielę od 23:00 do 24:00, zmartwychwstaje po dwumiesięcznej przerwie. Pora nadawania zostaje ta sama, formuła także się nie zmienia, więc nadal będzie można usłyszeć mnóstwo kiepskiej muzyki (ska, punk, hardcore, reggae, psychobilly, rock'n'roll, swing i kombinacje powyższych), przerywanej moim jąkaniem. Nie zmieni się też zapewne liczba słuchaczy, która zwykle oscyluje wokół liczby obserwatorów tego bloga.
Zapraszam w najbliższą niedzielę (04.10) i z góry przepraszam.

DJ Aksamitny Baryton